Ο Σταύρος της καρδιάς μας θίχτηκε, λέει, που οι 8 δήμαρχοι τόλμησαν να διεκδικήσουν τον Νότιο Οδικό Άξονα Κρήτης και τη σύνδεση του με το νέο αεροδρόμιο. Και τώρα τρέχει, λέει, να διεκδικήσει την πατρότητα για το νέο έργο – μακέτο που εννοείται ότι ΘΑ δούμε ΚΑΠΟΙΑ στιγμή. Όσο θα δούμε ΒΟΑΚ, άλλο τόσο θα δούμε και ΝΟΑΚ. Οι εποχές πάντως που με μια ασφαλτόστρωση κέρδιζες εκλογές έχουν περάσει…
Ο Σταύρος της καρδιάς μας ενοχλήθηκε από την πρωτοβουλία των 8 δημάρχων για το Νότιο Οδικό Άξονα Κρήτης και τη σύνδεση του με το νέο αεροδρόμιο κι έσπευσε να διεκδικήσει την πατρότητα των ενεργειών σε σχέση με το έργο που ακούμε αλλά δεν βλέπουμε.
Αυτός λέει πρώτος κίνησε τα νήματα για να πιέσει την κυβέρνηση ώστε να σχεδιάσει και να κάνει πράξη το έργο πνοής για τους δήμους της νότιας Κρήτης κι ήλθαν μετά οι 8 να του πάρουν τη δόξα.
Αποτέλεσμα των πιέσεων του βέβαια δεν είδαμε αλλά προφανώς αυτό είναι λεπτομέρεια…
Καλά το ότι ο Σταύρος της καρδιάς μας χαρακτηρίζει και ως… «λαϊκισμό» την όποια διεκδίκηση για την Κρήτη πως θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει άραγε;
Αφού οι δήμαρχοι βλέπουν τον εναγκαλισμό του «πράσινου» Σταύρου μας με τη ΝΔ και το ότι οι πιέσεις του είναι ασθενικές για να μην στεναχωρήσει τον Μητσοτάκη τι να έκαναν να κάτσουν στα αυγά τους και να περιμένουν;
Το να φτιάχνεις αεροδρόμιο μακριά από το Ηράκλειο στην ενδοχώρα και να μην φροντίζεις να δρομολογήσεις έργα για μέσο σταθερής τροχιάς και σύνδεση με τη νότια Κρήτη ισοδυναμεί με προχειρότητα και τσαπατσουλιά.
Για να μην πούμε και τίποτα χειρότερο και κακοκαρδίσουμε ξανά τον «Άρχοντα» της Κρήτης…
Το να κάθεσαι και να περιμένεις ο Περιφερειάρχης που εκλέχθηκε με τις ευλογίες της ΝΔ να σου σπρώξει έργα τέτοιου κόστους ερχόμενος ακόμα και σε σύγκρουση με την εξουσία ισοδυναμεί με αφέλεια και αφελείς προφανώς οι συγκεκριμένοι δήμαρχοι δεν είναι.
Και βέβαια το να δηλώνει με… νόημα πως «Ο ΝΟΑΚ ήταν πάντα στις προτεραιότητες της περιφέρειας, τώρα κάποιοι ξύπνησαν ένα πρωί και ανακάλυψαν το έργο αυτό», το λες και υποκρισία…
Διότι, ανεξάρτητα από τους δημάρχους, εμείς οι πολίτες της Κρήτης τυγχάνει να ξυπνάμε εδώ και 15+ χρόνια κάθε πρωί και τι βλέπουμε έξω από το παράθυρο μας;
Μια Κρήτη που μέρα με την μέρα παρουσιάζει μια ολοένα και χειρότερη εικόνα.
Και μια Κρήτη που βαδίζει δίχως σχέδιο και χωρίς προοπτική.
Κανένας οραματισμός για την Κρήτη πέρα από το λίγο κρασί και θάλασσα στα φόρουμ και το πολύ χρήμα για την συντήρηση της πολύχρωμης κομματικής πελατείας…
Και αν λοιπόν ο Σταύρος της καρδιάς μας θέλει τόσο πολύ μια σύνδεση του νότου με το αεροδρόμιο Καστελίου και ένα μέσο σταθερής τροχιάς, όπως έχουν όλα τα πολιτισμένα μέρη στον κόσμο με μεγάλα αεροδρόμια, αντί να τα βάζει με τους δημάρχους που φαίνεται να ξύπνησαν και διεκδικούν το αυτονόητο να πιέσει μαζί τους μήπως και δει η Κρήτη φως…
Γιατί… οι εποχές που με μια ασφαλτόστρωση κέρδιζες εκλογές φαίνεται να έχουν περάσει…
Και μπορεί οι κύριοι από τις καρέκλες της Πλατείας Ελευθερίας να βαπτίζουν ως «λαϊκιστές» όσους τολμούν να διεκδικούν, ο κόσμος όμως φαίνεται να «απελευθερώνεται» σιγά – σιγά από την «κουλτούρα παραίτησης» και αρχίζει να διεκδικεί και να απαιτεί…
