Ο Σταύρος της καρδιάς μας προχωρά σε στοχευμένες αλλαγές στην Περιφέρεια σε μια προσπάθεια επικοινωνιακού damage control κατά της κριτικής για αναξιοκρατία αλλά κυρίως σε μια προσπάθεια επίτευξης γαλαζοπράσινων ισορροπιών στην “εθνική” Κρήτης…
Λίγο μετά το σχετικό μας σχόλιο για την αναξιοκρατία στην… Πλατεία Ελευθερίας (δείτε το σχετικό: Φωτογραφικές προκηρύξεις για εκλεκτούς, κύριε Σταύρο της καρδιάς μας;) ο αγαπημένος μας Σταύρος προχωρά σε μερικές “χειρουργικές” κινήσεις για να μας αποδείξει ότι τελικά δεν είναι αυτό που νομίζουμε και ότι βάζει ψηλά την αξιοκρατία αναγνωρίζοντας κάποια πολύ καλά βιογραφικά που έχει στην “Εθνική” Κρήτης, προσπαθώντας μ’ αυτό τον τρόπο να κάνει ένα σχετικό επικοινωνιακό και όχι μόνο damage control.
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του “πυρηνικού” Γιώργου Παπαδάκη που μετασχηματίζεται πλέον σε Εντεταλμένο Σύμβουλο στον τομέα της Έρευνας και της Καινοτομίας. Περίπτωση για την οποία θα ασχοληθούμε -γιατί αξίζει- και σε αμέσως επόμενο σχετικό μας σχόλιο – άρθρο.
Στον αντίποδα έχουμε την “υποβάθμιση” του Γιώργου Ματαλλιωτάκη από Αντιπεριφερειάρχη σε Εντεταλμένο Σύμβουλο, πάντα με το ίδιο χαρτοφυλάκιο και συγκεκριμένα αυτό του τομέα της διασύνδεσης με εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα.
Πέρα από τις “χειρουργικές” κινήσεις αξιοκρατίας έχουμε και δυο ακόμα, οι οποίες μπορούν να χαρακτηριστούν και ως… “διορθωτικές”. Η μια αποτελεί αναγνώριση του “τρεξίματος”, ενώ την άλλη την λες και κίνηση διόρθωσης και κυρίως εναγκαλισμού με το τοπικό “μαχητικό” ΠΑΣΟΚ.
Αναφερόμαστε στην Ελένη Μαράκη – Μπελαδάκη που αναβαθμίζεται σε άμισθη Αντιπεριφερειάρχη Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης, από Εντεταλμένη Περιφερειακή Σύμβουλος με τις ίδιες αρμοδιότητες, αναβάθμιση που αποτελεί ουσιαστικά την επιβράβευση για ένα γαλάζιο στέλεχος που φαίνεται να “τρέχει” τα θέματα που αφορούν το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο.
Εξάλλου προέρχεται από τον χώρο της εκπαίδευσης οπότε γνωρίζει καλά τα εκπαιδευτικά θέματα…
Ακόμα καλύτερα βέβαια φαίνεται να γνωρίζει ή να έχει μάθει στην πορεία και τα θέματα… επικοινωνίας και κομματικής ανέλιξης. Το μόνο ζητούμενο είναι πως τα προλαβαίνει όλα, δεδομένου ότι διατηρεί και την θέση της ως σχολικός σύμβουλος. Είδες οι άριστοι; Όλα τα προλαβαίνουν…
Κλείνουμε και με την τελευταία “χειρουργική” κίνηση Αρναουτάκη, αυτή της αναβάθμισης του Στέλιου Βοργιά σε έμμισθο Αντιπεριφερειάρχη -ξανά στον τομέα- Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης.
Η κίνηση αυτή εκτός τον “πράσινο” συμβολισμό της και τον light εναγκαλισμό του Σταύρου της καρδιάς μας με το τοπικό “μαχητικό” ΠΑΣΟΚ δείχνει κυρίως και την προσπάθεια από την πλευρά Αρναουτάκη να αναγνωρίσει και κυρίως να διορθώσει την “λάθος” στάση του από αυτή που αρχικά είχε πάρει στην “κόντρα” που είχε προκύψει μετά το “χώσιμο” του Βοργιά στον Γ.Γ. του Υπουργείου Παιδείας Γιάννη Παπαδομαρκάκη κατά την τελετή κατάθεσης στεφάνων πριν από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου.
Χώσιμο που, θυμίζουμε, αφορούσε την λεκτική αντίδραση του Βοργιά ως Προέδρου του ΕΚΗ απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και τον εκπρόσωπο της στην παρέλαση. Τα “πνεύματα” μάλιστα είχαν οξυνθεί όταν στην σκιά του επόμενου περιφερειακού συμβουλίου υπήρξε και προσπάθεια κατ’ ιδίαν “πατροναρίσματος” του “πράσινου” Βοργιά από την “γαλάζια” Μαράκη για την “επιθετική” συμπεριφορά του απέναντι στον εκλεκτό της κυβέρνησης -και Βιαννίτη- Γιάννη Παπαδομαρκάκη, ενός ακόμα wannabe υποψηφίου για το ψηφοδέλτιο της ΝΔ στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Ακολούθησε η παραίτηση Βοργιά, κίνηση που είχε ερμηνευτεί από κάποιους και ως ηρωική έξοδος και αντίδραση του στην γαλάζια στροφή Αρναουτάκη. Τελικά τα “βρήκαν” και η παραίτηση του δεν έγινε δεκτή.
Εξάλλου, ο Σταύρος της καρδιάς μας, διαθέτει πάντα τα σωστά “κίνητρα” για την διατήρηση των ισορροπιών σε όλα τα επίπεδα…
Ίσως βέβαια από την θέση του έμμισθου Αντιπεριφερειάρχη Κοινωνικής Πολιτικής και Αλληλεγγύης να έχει πλέον ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου περισσότερους βαθμούς ελευθερίας για να αντιδράσει καλύτερα και πιο μαχητικά απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, την οποία ακολουθεί πιστά και ο γαλάζιος -πλέον- Σταύρος της καρδιάς μας ως ένα ακόμα μακρύ χέρι του Μητσοτάκη στην Κρήτη μας. Δεν ξέρω, θα δείξει…
