Υπάρχουν ακόμα καφεκοπτεία; Αν το σκεφτεί κανείς μέσα στον κόσμο των καψουλών, των κουμπιών και των «έτοιμων σε 30 δευτερόλεπτα», η ερώτηση μοιάζει σχεδόν λογική. Κι όμως, μπαίνοντας στο καφεκοπτείο Αθανασάκης στο Ηράκλειο, καταλαβαίνεις γρήγορα ότι ο καφές μπορεί να είναι πολύ περισσότερα από ένα κουμπί που πατάς μισοκοιμισμένος το πρωί…
Η εμπειρία ξεκινά πριν προλάβεις καν να πεις «έναν διπλό ελληνικό». Η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ σε υποδέχεται από την πόρτα. Είναι εκείνη η μυρωδιά που σε κάνει να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να σκεφτείς πως, αν μπορούσε να εμφιαλωθεί, πιθανότατα θα ήταν το πιο δημοφιλές άρωμα του κόσμου.
Στο βάθος, ο μύλος δουλεύει σταθερά, με έναν ήχο που θυμίζει πως εδώ ο καφές δεν είναι απλώς προϊόν στο ράφι, είναι μια μικρή τελετουργία.
Μια τελετουργία που ξεκίνησε για πρώτη φορά πριν από 100 χρόνια, και συγκεκριμένα το 1929, τότε που ο Αριστείδης Κουμπενάκης έφερε την μαγεία του φρεσκοκομμένου καφέ στο Μεγάλο Κάστρο…
Και κάπου εκεί αρχίζει το δίλημμα: πού να πρωτοκοιτάξεις!
Στα ράφια με τα γυάλινα βαζάκια; Εκεί όπου βρίσκονται δεκάδες τσάγια και βότανα; Χαμομήλι, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, αλλά και αρωματικά μείγματα που μυρίζουν φρούτα, κανέλα και… χειμωνιάτικα απογεύματα.
Να σημειωθεί ότι μιας και το καφεκοπτείο Αθανασάκης αντιπροσωπεύει αποκλειστικά την γνωστή εταιρία “Ο δρόμος του τσαγιού” στο Ηράκλειο, μπορείτε να βρείτε μια πραγματικά μεγάλη γκάμα από τσάγια…
Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που ανοίγεις ένα βαζάκι «απλώς για να μυρίσεις» και μετά βρίσκεις τον εαυτό σου να σκέφτεται αν τελικά χρειάζεσαι τρία διαφορετικά τσάγια στο σπίτι. Η απάντηση είναι φυσικά και «ναι».
Και ενώ προσπαθείς να πάρεις μια λογική απόφαση, εμφανίζονται μπροστά σου και τα αλείμματα ξηρών καρπών. Φιστίκι, αμύγδαλο, φουντούκι. Κρεμώδη, φυσικά και επικίνδυνα εθιστικά.
Από εκείνα που αγοράζεις «για το πρωινό» και καταλήγεις να τρως κατευθείαν από το βαζάκι με το κουταλάκι και μάλιστα χωρίς τύψεις, γιατί είναι και… υγιεινά!
Η δική μας επιλογή… το βούτυρο αμυγδάλου. Την επόμενη φορά θα πειραματιστούμε όμως και με διάφορα «mix». Αν και το… ταχίνι είναι ο «βασιλιάς» όλων!!!
Αυτό όμως που κάνει τα καφεκοπτεία διαφορετικά είναι κάτι άλλο. Εδώ δεν παίρνεις απλώς ένα προϊόν από το ράφι. Ρωτάς, δοκιμάζεις, συζητάς. Μαθαίνεις ποιο χαρμάνι ταιριάζει καλύτερα στον ελληνικό καφέ, ποιο τσάι πίνεται πριν τον ύπνο και ποιο άλειμμα έχει την τάση να… εξαφανίζεται μυστηριωδώς από το ντουλάπι.
Και μαζί με όλα αυτά το μάτι ζαλίζεται και από μια πληθώρα από προϊόντα που σίγουρα δεν περίμενες να δεις σε ένα… καφεκοπτείο. Όπως σπιτικές σάλτσες, κλασικές και πιο πικάντικες και παράξενες, μπαχαρικά, και χίλια δυο άλλα…
Το δικό μου μάτι όμως έπεσε κατευθείαν και στις κλασικές ροζ και πράσινες παστίλιες των παιδικών μας χρόνων. Να μην ξεχάσω βέβαια κι αυτά τα φανταστικά φρεσκότατα λουκούμια. Κόλαση… και δεν σταματάς μόνο σε ένα. Να μιλήσω και για τις χύμα σοκολάτες;
Το καφεκοπτείο Αθανασάκης είναι από εκείνα τα μαγαζιά που σε κάνουν να φύγεις με περισσότερα πράγματα από όσα είχες σκοπό να αγοράσεις. Και με ένα μικρό ή και μεγάλο χαμόγελο.
Ίσως γιατί, τελικά, δεν πήγες μόνο για καφέ. Πήγες για μια μικρή, αρωματική περιπέτεια…
