Μερικές εβδομάδες πριν ο Μητσοτάκης μας έλεγε πως «δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για την νομιμότητα» και τώρα στο μήνυμα του για το Άουσβιτς την επικαλέστηκε! Το λες και υποκρισία, εκτός από κοροϊδία…
Σε έναν κόσμο όπου το διεθνές δίκαιο υποτίθεται ότι ισχύει για όλους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης το χρησιμοποιεί σαν μενού εστιατορίου: επιλέγει ό,τι τον βολεύει και αγνοεί τα υπόλοιπα.
Πριν από λίγες εβδομάδες, με αφορμή την αμερικανική εισβολή στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο -μια ωμή παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και κάθε αρχής διεθνούς δικαίου- ο πρωθυπουργός δήλωσε αδιάφορα: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών».
Μια δήλωση που όχι μόνο νομιμοποιεί την ισχύ του ισχυρού, αλλά και εκθέτει την Ελλάδα διεθνώς, ιδίως όταν μιλάμε για ζητήματα όπως το Αιγαίο.
Και ξαφνικά, στο μήνυμά του για τα 81 χρόνια από την απελευθέρωση του Άουσβιτς, ο ίδιος άνθρωπος θυμάται ξανά τις «αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας».
Καταδικάζει τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό, λες και το Ολοκαύτωμα είναι η μοναδική περίπτωση όπου το δίκαιο έχει σημασία.
Αυτή η επιλεκτική μνήμη αποκαλύπτει μια βαθιά υποκρισία: Το διεθνές δίκαιο γίνεται εργαλείο όταν εξυπηρετεί την εικόνα του, αλλά απορρίπτεται όταν εμπλέκονται σύμμαχοι όπως οι ΗΠΑ του Τραμπ. Όπως έχουμε ξαναγράψει στο cretanews και σε άλλα σχετικά άρθρα, μια τέτοια στάση υποβαθμίζει την αξία του διεθνούς δικαίου, ενισχύοντας δυνάμεις μίσους και διχασμού, ακριβώς αυτές που καταγγέλλει.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν σταματά εκεί. Βλέπουμε πώς η «άγνοια» χρησιμοποιείται ως ασπίδα: Ο βουλευτής Συρίγος υπερασπίζεται τον πρωθυπουργό λέγοντας ότι «δεν είναι καθηγητής διεθνούς δικαίου», αγνοώντας ότι μια τέτοια δήλωση υπονομεύει την εθνική κυριαρχία και εκθέτει τη χώρα σε ρίσκο.
Αν ο Τραμπ «βάλει στο μάτι» την Κρήτη, τι θα κάνουμε και τι θα πούμε τότε; Θα θυμηθούμε το διεθνές δίκαιο ή θα κάνουμε τις κότες;
Αυτή η δουλικότητα προς τους ισχυρούς δείχνει μια κυβέρνηση που θυσιάζει αρχές για πολιτικά οφέλη, ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί κοινωνικό αυτοματισμό εναντίον αγροτών, φοιτητών και όσων αντιστέκονται.
Η υποκρισία αυτή δεν είναι απλώς πολιτική γκάφα, είναι επικίνδυνη.
Σχετικοποιεί το δίκαιο, ανοίγοντας τον δρόμο σε δικτάτορες και εισβολείς. Ο Μητσοτάκης, αντί να υπερασπίζεται σταθερά τις διεθνείς αξίες, τις χρησιμοποιεί επιλεκτικά, μετατρέποντας την Ελλάδα σε πιόνι μεγάλων δυνάμεων.
Ώρα να ξυπνήσουμε: Το διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει για να χρησιμοποιείται à la Carte, είναι η ασπίδα μας. Και η κυβέρνηση το πετάει στα σκουπίδια όταν δεν βολεύει…
