Σε μια εποχή που η δημοκρατία δοκιμάζεται περισσότερο από ποτέ, οι αρνητές του Πολυτεχνείου που σκορπούσαν ακροδεξιό δηλητήριο και τώρα, όχι απλά αγκαλιάζονται αλλά είναι η ίδια η εξουσία, φανερώνουν την βαθιά ρωγμή και υποκρισία στο πολιτικό σύστημα και απειλούν την ιστορική μνήμη και κοινωνική συνοχή…
Ενώ η χώρα γιορτάζει την 52η επέτειο της εξέγερσης, κάποιοι ακόμα ψιθυρίζουν ότι “δεν υπήρχαν νεκροί”, ότι όλα ήταν “μύθος της Αριστεράς”. Μπαχαλάκηδες της ιστορίας, θα λέγαμε, που μπλοκάρουν την αλήθεια και εξακολουθούν να παρελαύνουν σαν να μην πέρασε μια μέρα από τη χούντα.
Ας δούμε τα νούμερα, γιατί εδώ δεν παίζουμε με συναισθήματα – παίζουμε με γεγονότα. Πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Eteron είχε δείξει ότι το 76% των Ελλήνων πιστεύει ότι υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο. Ωραία, λες, η πλειοψηφία είναι με την ιστορία. Αλλά κοίτα και το 10,7% που λέει “όχι, δεν υπήρχαν” – και προσθέστε το 13,3% των “δεν ξέρω”. Φτάνουμε στο 24%, σχεδόν ένας στους τέσσερις!
Και ποιοι είναι αυτοί; Κυρίως άνω των 55, εκείνοι που έζησαν την εποχή αλλά προτιμούν να τη σβήσουν σαν λάθος σε τετράδιο. Είναι σαν να αρνείσαι το Ολοκαύτωμα – ακραία παραδοξολογία, σκληρή ακροδεξιά τοποθέτηση που μυρίζει φασισμό από μακριά.
Ο Παπαδόπουλος, λέει, είχε φτιάξει δρόμους, ασφάλεια, ανάπτυξη… Και τώρα;
Και τώρα οι υμνητές του κοιμούνται με κλειστά παράθυρα, αλλά ξυπνάνε με τον ανοικτό εφιάλτη της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς και τους φοιτητές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου που ανέκοψαν το οικονομικό θαύμα των τανκ…
Αλλά δεν θα πρέπει ασφαλώς να ξεχνάμε και τους πολιτικούς υμνητές. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, για παράδειγμα, είχε δηλώσει ότι “νεκροί υπήρχαν, αλλά όχι μέσα στο Πολυτεχνείο”. Λες και η γεωγραφία αλλάζει την ουσία!
Αυτοί οι αρνητές δεν είναι απλοί νοσταλγοί της “τάξης και ασφάλειας” της χούντας. Είναι μέρος ενός σκληρού πυρήνα που βλέπει τη δημοκρατία ως “ανυπόφορη”.
Παλιότερα, ο νυν Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εξυμνούσε και την “ανθηρή” οικονομία της χούντας, ισχυριζόμενος ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής -ο ιδρυτής της ΝΔ- την κατέστρεψε ως “σοσιαλομανής”, κρατικοποιώντας επιχειρήσεις και τράπεζες.
Σήμερα, ως στενός συνεργάτης του Μητσοτάκη, κάθεται άνετα στο κόμμα που ίδρυσε αυτός ο “καταστροφέας”.
Τι άλλαξε; Η εξουσία, φυσικά… για χάρη της οποία κάνεις και μια και δυο και… 1013 “κωλοτούμπες”. Η αλήθεια είναι ότι για την περίπτωση του νυν Υπουργού της Υγείας το μέτρημα το έχουμε χάσει προ πολλού…
Λοιπόν, καλή η πλάκα και το τρολάρισμα, αλλά η κατάσταση γίνεται εξαιρετικά σοβαρή διότι αυτές οι… κωλοτούμπες δεν είναι απλά μια μεταστροφή που ακολουθεί την εξέλιξη των ειδών, αλλά φανερώνει μια υποκρισία. Όχι γραφική και… γελοία, αλλά άκρως επικίνδυνη.
Το πολιτικό σύστημα που κυβερνά -η ΝΔ- αγκαλιάζει τέτοιες φωνές, διαβρώνοντας την ιστορία. Γιατί, τελικά, αν ξεχάσουμε το Πολυτεχνείο, ξεχνάμε και τον εαυτό μας. Και τότε, οι μπαχαλάκηδες της ιστορίας θα έχουν νικήσει.
Η χούντα δεν τελείωσε. Οι αρνητές είναι εδώ, κυβερνούν, σχολιάζουν στα social media, διδάσκουν στα παιδιά τους ψέματα.
Το τρίπτυχο “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” εξακολουθεί να πολεμά το “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία”.
Και η Αριστερά; Ανεπαρκής αφήνει τον λαό παρατημένο σαν σκουπίδι σε απεργία. Αλλά εμείς; Εμείς πρέπει να καταδικάσουμε αυτή την “άρνηση”. Οι 24 νεκροί του Πολυτεχνείου δεν ήταν “μύθος”. Ούτε η οικονομική καταστροφή της χούντας. Η υποκρισία, όμως, είναι η πραγματική απειλή για τη δημοκρατία μας.
Αυτή η υποκρισία διαπερνά το πολιτικό σύστημα που μας κυβερνά. Η ΝΔ, με υπουργούς αρνητές του Πολυτεχνείου, μιλά για “δημοκρατία” ενώ νομοθετεί αυταρχικά. Οι αρνητές δεν είναι περιθωριακοί, είναι ενσωματωμένοι στην εξουσία.
52 χρόνια μετά, το “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία” έχει γίνει “Σταθερά-Τολμηρά-Μπροστά”, και το Δημοκρατία ή Δικτατορία έχει γίνει Χάος ή Σταθερότητα αλλά με την σκιά της χούντας.
Και εμείς; Αποτυχημένοι πολίτες, κουρασμένοι, απογοητευμένοι, αδιάφοροι και απαθείς αλλά κυρίως ανίκανοι να αντιδράσουμε. Μπορεί και να μην ξέρουμε τον τρόπο.
Οι νεκροί του Πολυτεχνείου -και των Τεμπών- μας κοιτάζουν πάντως επίμονα και περιμένουν να ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε και κυρίως να δράσουμε διεκδικώντας Δικαιοσύνη, Δημοκρατία… Ελευθερία!
