Η επιλογή του Γιώργου Παπαδάκη ως εντεταλμένου συμβούλου καινοτομίας από τον Αρναουτάκη είναι μια θετική εξέλιξη εν μέσω καταγγελιών για αναξιοκρατία στην Περιφέρεια Κρήτης. Αυτοδημιούργητος, πιστός στις αξίες του παρά τον “πόλεμο” κλικών, με πλούσιο βιογραφικό από ΗΠΑ, αξίζει αυτό το πόστο για να προσφέρει στην Κρήτη. Μπράβο!
Σε μια εποχή όπου η πολιτική σκηνή συχνά μαστίζεται από νεποτισμό και κομματικές ισορροπίες, η επιλογή του Γιώργου Παπαδάκη ως εντεταλμένου συμβούλου σε θέματα καινοτομίας από τον Περιφερειάρχη Κρήτης, Σταύρο Αρναουτάκη, ξεχωρίζει ως μια θετική εξέλιξη.
Ο “πυρηνικός”, όπως είναι γνωστός, φέρει ένα πλούσιο βιογραφικό που συνδυάζει επιστημονική αριστεία και πολιτική δράση. Ο Γιώργος Παπαδάκης είναι Πυρηνικός Ιατρός (Nuclear Medicine Physician) και κύριος Ερευνητής (Principal Investigator, σε επίπεδο Αναπληρωτή Καθηγητή) στη Μονάδα Υβριδικής Μοριακής Απεικόνισης (Hybrid Molecular Imaging Unit – HMIU) του Ινστιτούτου Πληροφορικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ/FORTH) στο Ηράκλειο Κρήτης.
Γεννημένος στο Ηράκλειο, σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στην Πυρηνική Ιατρική, εργαζόμενος για χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου απέκτησε πολύτιμη εμπειρία σε προηγμένα ερευνητικά πεδία.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δεν περιορίστηκε σε ακαδημαϊκούς κύκλους, αλλά ενεπλάκη ενεργά στην πολιτική, εκλεγόμενος ως περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Αρναουτάκη.
Αυτό που κάνει την περίπτωση του Παπαδάκη ξεχωριστή είναι η αυτοδημιούργητη πορεία του. Προερχόμενος από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας, απέχει χιλιόμετρα από τα λεγόμενα “κομματικά τζάκια”.
Δεν είναι το παιδί του στενού κομματικού πυρήνα, αλλά ένας άνθρωπος που έχτισε το βιογραφικό του με σκληρή δουλειά, επιστημονικές επιτυχίες και πολιτικές παρεμβάσεις.
Παρά τον “πόλεμο” από κομματικές κλίκες -αυτές τις ομάδες που συχνά προωθούν δικούς τους ανθρώπους χωρίς ουσιαστικά προσόντα- ο Παπαδάκης έμεινε πιστός στις αξίες του. Συνέχισε να παρεμβαίνει σε κοινωνικά θέματα, από την υγεία και την έρευνα μέχρι την καινοτομία, δείχνοντας ότι η πολιτική μπορεί να είναι εργαλείο προόδου και όχι απλής διαχείρισης εξουσίας.
Μια κομβική στιγμή στην πορεία του ήταν το 2012, όταν έκανε μια συνειδητή επιλογή αποκοπής από την κομματική πολιτική. Έφυγε για την Αμερική, επενδύοντας στην περαιτέρω καλλιέργεια του επιστημονικού του πεδίου, πιστεύοντας -όπως αποδείχθηκε λανθασμένα- ότι η Ελλάδα θα αναγνώριζε τέτοια προσόντα με αξιοκρατία.
Δυστυχώς, η χώρα μας συχνά λειτουργεί με άλλα κριτήρια: γνωριμίες, σόγια και φωτογραφικές προκηρύξεις.
Το έχουμε δει πρόσφατα στην Περιφέρεια Κρήτης, όπου άρθρα μας έχουν αναδείξει περιπτώσεις όπου επιλέγονται άτομα χωρίς καν βασικά προσόντα, όπως γνώση αγγλικών, ενώ σε άλλες θέσεις αυτά απαιτούνται. Δείτε εδώ και το σχετικό: Φωτογραφικές προκηρύξεις για εκλεκτούς, κύριε Σταύρο της καρδιάς μας;
Το καλό σενάριο είναι όταν τουλάχιστον υπάρχουν τυπικά προσόντα, αλλά συχνά επικρατεί η αναξιοκρατία, δημιουργώντας εντυπώσεις νεποτισμού στην Πλατεία Ελευθερίας και το “μαγαζί” του κυρίου Αρναουτάκη…
Παρά την σκληρή κριτική που ασκούμε στον “Σταύρο της καρδιάς μας” για τέτοια ζητήματα, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τις θετικές κινήσεις όταν αυτές γίνονται!
Η επιλογή του Παπαδάκη φαντάζει ως “όαση” σε αυτό το τοπίο. Δεν είναι μόνο αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς του, αλλά και μια ευκαιρία για τον Αρναουτάκη να αντικρούσει τις εντυπώσεις αναξιοκρατίας.
Με την εμπειρία του στην έρευνα και την καινοτομία, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη της Κρήτης, προωθώντας έργα που θα φέρουν το νησί μπροστά. Ο νέος χρόνος τον βρίσκει σε ένα πόστο που του ταιριάζει απόλυτα και το αξίζει πλήρως.
Όπως και να ‘χει, εμείς το μπράβο θα το πούμε και ας πέσει και στο γυαλό…
