Σε σχολεία χωρίς δασκάλους, με μαθήματα σε κοντέινερ και κτίρια-παγίδες θανάτου, η εισαγωγή πλεξίματος και κεντήματος φαντάζει ως ανέκδοτο. Ξεκινήστε από τα θεμέλια: μόνιμους εκπαιδευτικούς, ασφαλείς χώρους, σύγχρονο πρόγραμμα. Μετά, ας μάθουμε και κέντημα!
Σε ένα ιδανικό σχολείο εννοείται πως πρωτοβουλίες για χειροτεχνίες όπως το πλέξιμο και το κέντημα από μαθητές θα τις χειροκροτούσαμε όρθιοι.
Όμως στο ελληνικό σχολείο που δεν έχει εκπαιδευτικούς για να διδάσκονται όλα τα μαθήματα, όπου πολλά σχολεία είναι κίνδυνος θάνατος κτιριακά, όπου μαθητές κάνουν μάθημα σε κοντέινερ, φαντάζει τουλάχιστον αστείο το πλέξιμο και το κέντημα.
Γιατί όταν κάποιος θέλει να κτίσει ένα γερό σπίτι που θα ζήσει αιώνες και δεν θα καταρρεύσει δεν ξεκινά από τα κεραμίδια αλλά από τα θεμέλια…
Έτσι και στα ελληνικά σχολεία που πραγματικά υποφέρουν από την απουσία πολιτικής βούλησης να προσφέρουν το σπουδαίο αγαθό της μόρφωσης υπό σωστές συνθήκες θα έπρεπε οι κυβερνώντες να ξεκινήσουν από τα βασικά.
- Κάλυψη στο 100% με μόνιμους εκπαιδευτικούς, κι όχι περιφερόμενους ομήρους αναπληρωτές, των κενών θέσεων
- Σχολικά κτίρια ασφαλή και άνετα που δεν θα μοιάζουν με φυλακές
- Εκπαιδευτικό πρόγραμμα που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες με σωστά βιβλία και σωστά καταρτισμένους εκπαιδευτικούς.
Όταν θα δούμε αυτά να γίνονται τότε συζητάμε και για πλέξιμο.
Γιατί κάντε εικόνα να βάλουν τέτοιες χειροτεχνίες στο πρόγραμμα και να ζητάνε να κεντούν οι μαθητές του Αρκαλοχωρίου κι άλλων περιοχών όπου τα μαθήματα γίνονται σε κοντέινερ.
Σας φαίνεται σοβαρό ή ανέκδοτο;
